در وصیتنامه شهید «جانعلی رشیدی ذهابی» آمده است: ای جوانان مبادا در خواب غفلت بمیرید که علی در محراب عبادت به شهادت رسید.
به گزارش خط هشت از خرم آباد، «جانعلی رشیدی ذهابی» نهم فروردین 1336 در روستای هرو از توابع شهرستان خرمآباد به دنیا آمد. سال 1359 ازدواج کرد و صاحب دو پسر و دو دختر شد. وی بهعنوان پاسدار در جبهه حضور یافت و سرانجام چهارم دی 1365 با سمت فرمانده گروهان در شلمچه براثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار وی در بهشت رضای شهرستان زادگاهش واقع است.
فرازهایی از وصیتنامه شهید «جانعلی رشیدی ذهابی»
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام گرم به امام عزیزمان خمینی بتشکن و با درود فراوان به رزمندگان جبهه حق علیه باطل و با درود فراوان بهتمامی شهیدان از صدر اسلام تاکنون و ملت مسلمان ایران. آنقدر به جبهه میروم و میجنگم تا یا کشته شوم و یا پیروز. ای جوانان نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین در میدان نبرد شهید شد. ای جوانان مبادا در خواب غفلت بمیرید که علی در محراب عبادت به شهادت رسید. ای مادران نکند از رفتن فرزندانتان جلوگیری کنید که فردا در محضر پروردگار نمیتوانید جواب زینب را بدهید. مثل وهب جوانهای خودتان را بفرستید و حتی جسد آنها را تحویل نگیرید زیرا مادر وهب فرمود سودی ندارد آنکه در راه خدا دادهام را پس بگیرم. برادران استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمان برای تسکین دردهاست و همیشه به یاد خدا باشید و درراه او قدم بردارید و هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیفکنند که اگر چنین کردند روز بدبختی مسلمین و روز جشن منافقین است. حضورتان را در جبههها گرم نگهدارید و همیشه در خط امام باشید و پشتیبان او باشید.
و اما به خانواده عزیزم هم وصیت میکنم: ای مادر عزیز اگر سعادت آن را پیدا کردم که شهادت نصیبم شد، برای من گریه و زاری نکنید و اگر زیاد ناراحت شدید به یاد حسین، سرور و سالار شهدا راه حق و حقیقت گریه کنید و از شما میخواهم که استقامت خود را حفظ کنید تا دشمنان از رفتن من خوشحال نشوند و مادر، من میدانم که در طول عمر فرزندی شایسته برای شما نبودهام من را حلال کنید و از شما میخواهم که برای من بههیچعنوان سیاه بر تن نکنید.
و اما ای برادران عزیزم از شما میخواهم که اگر از دست برادر حقیرتان ناراحتی پیداکردهاید من را حلال کنید؛ و خواهران عزیزم از شما میخواهم که اگر از دست برادر حقیرتان دچار ناراحتی شدهاید من را حلال کنید. از خانواده عزیزم میخواهم که فرزندان من را مثل فرزندان خودتان بدانید و اما همسر عزیزم از شما میخواهم که اگر از دست بنده ناراحتی یا نگرانی دارید من را حلال کنید و از شما میخواهم که مثل همسران شهدا حجاب را رعایت کنید و از مواظبت بچههایم سرپیچی نکنید. چون که آنها در یک موقع به درد شما میخورند و از شما میخواهم که برای من زیاد ناراحت نباشید چون که بازگشت همه بهسوی خدا است از شما میخواهم که از تمام دوستان و فامیل برای من حلالیت بطلبید.